(213 S. K. Ek. Geç. m. 11)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Osman'nın yapılan yargılaması sonunda; Kamu davasının 213 sayılı Yasanın 11/2. fıkrası gereğince ortadan kaldırılmasına dair Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 6.6.1994 gün ve 1994/67 esas, 1994/427 karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: I- 30.11.1993 günlü tutanakta sanığın inceleme sonucu tarh edilecek vergi ve kesilecek cezalar için tarhiyat öncesi uzlaşma istemediğini beyan ettiği görülmesine, hükme dayanak yapılan Setbaşı Vergi Dairesi Müdürlüğünün 18.4.1994 gün ve 8546 sayılı yazısından da sanığın, adına kesilen vergi ve ceza ihbarnameleri için uzlaşma talebinde bulunduğu ve uzlaşma sonucu vergi aslının tamamı ile vergi cezası ve gecikme faizinin bir kısmının ödendiği belirtilmesine, ancak yapılan uzlaşmanın tarhiyat öncesi uzlaşma olduğu yolunda bir açıklama bulunmamasına nazaran, varılan uzlaşmanın tarhiyat öncesi uzlaşma olup olmadığı tereddüde yer bırakmayacak şekilde araştırılıp, tarhiyat öncesi uzlaşma olmadığı anlaşılması halinde; sanığa sahte fatura verdiği iddia edilen Uludağ Vergi Dairesi mükellefi Hasan hakkında Bursa Defterdarlığı Vergi Kontrol Memuru Celal tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlendiği bildirilen, dosyada mevcut 30.11.1993 tarih ve 93/58 sayılı Vergi İnceleme Raporunda varlığından bahsedilen raporlar da celbedilmek suretiyle adı geçen Hasan Duran hakkında açılmış dava varsa sonuçlarının araştırılması, yine suça konu faturalar içeriği emtianın nakline ilişkin nakliye faturaları, sevk irsaliyeleri, mal bedellerinin satıcıya kasa veya banka yoluyla ödendiğine ilişkin belgeler varsa celbedilip satış faturalarındaki birim satış fiyatlarının emsal fiyatları ile mukayesesi de yaptırılarak bir sonuca varılması gerekirken, eksik soruşturma ve incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
II- Kabule göre de, tarhiyat öncesi uzlaşma nedeniyle müsnet suçun oluşmadığı nazara alınarak 213 sayılı Kanunun Ek Geç. 11. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın ortadan kaldırılması,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy