(213 S. K. m. 344, 359) (765 S. K. m. 2)
213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefetten sanık S.K.'ın bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 26.4.1994 gün ve 1992/315 Esas,1994/236 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca, incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
1 - Bozmaya uyulduğu halde, bozma ilamının 2 No.lu bendi gereğinin yerine getirilmemesi,
2 - 213 Sayılı Yasanın, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 4008 Sayılı Yasa ile değişik 344 ve TCK' nın 2. maddeleri hükümlerine göre isnad olunan suçun oluşabilmesi için kastın varlığını ortaya koyacak vergi ziyaının mevcudiyeti gerekmekle, somut olayda sanığın istenilen defter ve belgeleri ibraz etmemesiyle vergi ziyaına sebebiyet vermiş olup olmadığı tarafsız uzman bilirkişi aracılığıyla araştırılıp saptandıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
3 - Aynı Yasanın, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 4008 Sayılı Yasa ile değişik 359/1 ve TCK' nın 2. maddeleri hükümlerine göre hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 Sayılı Yasanın 4. Maddesinde öngörülen miktarlar üzerinden para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmesi gerektiğinden sanayi sektöründeki asgari ücretin yarısı üzerinden çevrilmesi suretiyle fazla ağır para cezası tayini, Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy