(765 S. K. m. 10, 65)
Dava: 2863 sayılı Kütür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefetten sanıklar Hasan ve Ali'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanıklardan Hasan'ın mahkumiyetine, diğer sanık Ali'nin ise beraatine dair, (Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 17.12,1993 ve 1993/112 esas, 1993/176 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı ve müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı, C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle öncelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: 1-) Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemeni tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanna ve takdirine, tekik olunan dosya münderecatına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile sanık Hasan hakkındaki mahkumiyet hükmünün (ONANMASINA).
2-) C. Savcısı ile müdahil vekilinin sanık Ali hakkındaki hükme ilişkin temyizlerine gelince:
Maliki olduğu sit alanı içerisindeki taşınmazını bilerek diğer sanığa kiralayan ve onun taşınmaza fizikî ve inşaî müdahalede bulunma kararını, masrafların kira bedelinden mahsubunu da kabul etmek suretiyle desteklediği, uygulamasına sürüklediği anlaşılan sanık Hayri'nin eyleminin, asli ve maddi faili konumundaki diğer sanığın suçuna TCK.nun 65/3. maddesine uygun fer'i iştirak niteliğinde bulunduğu gözetilmeden yazılı düşüncelerle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, C. Savcısı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık Ali hakkındaki hükmün bu sebepden dolayi istem gibi (BOZULMASINA), 26.1.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy