(765 S. K. m. 168) (CG. 01.04.1991 T. 1991/9-41 E. 1991/105 K. )
Dava: Silahlı çetenin sair efradı olmaktan sanık Abdullah Numaralı Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin verilen 09.06.1994 gün ve 1993/377 esas, 1994/264 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Mensubu bulunduğu silahlı çetenin amacı doğrultusunda işlenen suçlara katıldığı kanıtlanmayan sanığın örgütten kendiliğinden çekilerek Balıkesir'de bir inşaatta çalışmaya başladığı ve örgütten çekildikten sonra yakalanıncaya kadar herhangi bir örgütsel failiyette bulunduğu hususunda delil elde edilemediği cihetle, 3419 sayılı Yasa'nın 3853 sayılı Yasa ile değişik 1/a. maddesi hükmünden yararlandırılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.04.1991 gün ve 1991/9-41 esas, 1991/105 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi sözü geçen yasa maddesinin uygulaması için belfiil teslim şart olmayıp örgütten çekilmenin yeterli bulunduğu gözetilmeden, yazılı düşüncelerle mahkumiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sanığın tahliyesine, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde telgraf ile tahliyesinin sağlanması için Yargıtay C. Başsavcılığı'na müzekkere yazılmasına, 17.10.1994 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Tekmil dosya kapsamından sanığın vaki istihbarat sonucu yakalandığı, yasalara aykırı şekilde ifadesinin alındığına ilişkin savunması da bulunmamasına göre hükmün onanması görüşünde olduğumdan çoğunluğun BOZMA kararına katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy