(6762 S. K. m. 160, 175) (213 S. K. m. 13, 94, 359, ek m. 11/2) (765 S. K. m. 2)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanıklar Osman, Faruk ve Yaşar'ın yapılan yargılamaları sonunda; mahkumiyetlerine dair, (Ankara Onsekizinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 8.12.1994 gün ve 1994/268 esas; 1994/1795 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Cezanın tayininde asgari hadden uzaklaşma sebepleri gösterilmiş olduğundan, tebliğnamedeki buna ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
1) Dosyadaki mevcut 20.11.1992 günlü tutanakta, şirket ortaklarının, İstanbul Ondördüncü Noterliği'nden 26.1.1989 tarih ve 03006 yevmiye nosu ile onaylı ortaklar kurulunun 31.12.1988 tarih ve 3 nolu kararı ile şirketin kanuni defter ve belgelerinin kanuni süresi içinde Yaşar'da kalmasına karar vererek, şirketi tasfiye ettiklerini belirtilmesine ve defter ve belge ibrazına dair yazıların sanık Yaşar adına çıkarıldığı yazılmasına nazaran, Türk Ticaret Kanununun 160 ve 175. maddeleri gözetilerek bu hususun araştırılıp tartışılmadan tüm sanıkların yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2) Yine 20.11.1992 günlü tutanakta, tarhiyat öncesi uzlaşma hükümlerinden yararlanmak istediklerine dair sanıkların beyanları bulunması karşısında, uzlaşmanın vaki olup olmadığı ilgili Vergi Dairesinden araştırılarak 213 sayılı Kanunun ek 11/2. maddesinden yararlanıp yararlanmayacakları tartışılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Defter ve belgelerin incelenmek üzere sanıklardan istenilmesine ilişkin 20.11.1992 günlü tutanakta bahsi geçen yazılı ve tebliğ belgelerinin celp ve tetkik edilerek, ibrazı istenen defter ve belgelerin hangi yıla ait olduğu, yapılan tebligatın 213 sayılı Kanunun 14 ve 94. maddelerine uygun bulunup bulunmadığı araştırılmadan karar verilmesi,
4) Hükümden sonra yürürlüğe giren 213 sayılı Yasanın 4108 sayılı Yasa ile değişik 359 ve TCK.nun 2. maddeleri karşısında fer'i ceza tayin edilmesi ve keyfiyetin ilanına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanıklar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 2.11.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
(YKD MAYIS 1996)
Full & Egal Universal Law Academy