(213 S. K. m. 344) (647 S. K. m. 2)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Ali'nin yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair, Nizip Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 30.12.1994 gün ve 1994/232 esas, 1994/436 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın imzasını taşıyan 27.6.1994 tarihli tutanak ile vergi raporu içeriğinden, sanığın bir kısım defter ve belgeleri kaybolduğu gerekçesiyle ibraz etmediği anlaşılmasına, bu durumda tebliğ şartı aranmayacağına göre;
213 sayılı Yasanın hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 4008 sayılı Yasa ile değişik 344 ve TCK. nun 2. maddeleri hükümlerine nazaran isnad olunan suçun oluşabilmesi için kastın varlığını ortaya koyacak vergi ziyaının mevcudiyeti gerekmekle, somut olayda sanığın istenilen defter ve belgeleri ibraz etmemesiyle vergi ziyanına sebebiyet vermiş olup olmadığı tarafsız uzman bilirkişi aracılığıyla araştırılıp saptandıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı düşüncelerle beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,29.02.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy