(506 S. K. m. 79, 140) (765 S. K. m. 44)
Dava: 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa muhalefetten Osman ....'un idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Sosyal Sigortalar Kurumu Çankırı Sigorta Müdürlüğünce verilen 23.8.1993 gün ve 16578 sayılı karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin, E. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.4.1994 gün ve 1994/1-1 sayılı kararın:
Tüm dosya münderecatına göre, muterizin 1993 yılı (Ocak-Nisan) aylarına ait 1. Dönem sigorta prim bordrosu ile Nisan ayına ait aylık sigorta prim bildirgesini süresinde vermemek suretiyle 506 sayılı Yasanın 79. maddesine aykırılık teşkil eden eyleminde anılan yasanın yürürlüğe girdiği 12.5.1993 tarihinde oluşmuş bir suçtan bahsedilemeyeceği gibi, 506 sayılı Yasanın 79/l. maddesi uyarınca kuruma verilmesi gereken prim belgeleri için öngörülen yasal sürenin 31.5.1993 tarihinde sona erdiğinden, suç tarihinin 3910 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasanın 140/C maddesi uyarınca anılan tarih esas alınmak suretiyle belirlenmesinin yasal zorunluluk olduğu, getirilen yeni düzenleme ile de kurum tarafından işverene yapılması gereken yazılı ihtar yükümlülüğünün ortadan kaldırılmış bulunduğu cihetle, itirazın reddi yerine yazılı olduğu şekilde gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, CMUK. nun 343. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 21.7.1995 gün ve 016805 sayılı yazılı emrine atfen, C.Başsavcılığının 26.7.1995 gün ve Y.E. 7750l sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelendi:
Karar: Mahkemece bir yandan idari para cezasının değişiklikten önceki tarihte uygulanmakta olan asgari ücret üzerinden verilmesinin gerektiği kabul edilirken diğer yandan tamamının iptaline karar verilmesi yazılı emir nedenine göre bozma nedeni sayılmamıştır. Ancak:
506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun değişik 79. maddesi ile bu yasaya dayanılarak çıkartılmış bulunan yönetmelik hükümleri, işverenlere dört takvim ayı için çalıştırdıkları sigortalıları sigorta primleri hesabına esas tutulan kazançlar toplamını, prim ödeme gün sayılarını ve gerekli görülen diğer bilgileri gösteren dört aylık sigorta primleri bordrosu ile aylık prim bildirgelerini ilgili bulunduğu dönemi takip eden ay sonuna kadar kuruma verme yükümlülüğü getirmiş olup, bu yükümlülüğe uymamanın yaptırımı aynı Yasanın 140. maddesinde gösterilmiştir.
506 sayılı Yasanın 140. maddesi 12 Mayıs 1993 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 3910 sayılı Kanunla değiştirilmiş, bu yeni düzenleme ile para cezası miktarı ayrı bir kritere bağlanırken maddede önceden öngörülen yazılı ihtar koşulu kaldırılmış, prim bordroları ile aylık prim bildirgelerini ilgili kuruma tevdii etme süresi yönünden ise herhangi bir değişiklik yapılmamıştır.
Süreklilik gösteren yargısal kararlar ile öğretide, yeni kanunların yürürlük tarihinden itibaren henüz teessüs etmemiş hukuki durumlar hakkında derhal uygulanacağı kuralı kabul edilmektedir.
Bu kural gereği, somut olayda 1993 yılı (Ocak - Nisan) aylarına ait birinci dönem prim bordroları ile 1993 yılı Nisan ayına ait aylık prim bildirgesini 31.5.1993 gününe kadar ilgili kuruma vermesi gereken, ancak bu yükümlülüğü süresinde yerine getirmeyen muteriz hakkında TCK. nun Kanunu bilmemek mazeret sayılmaz şeklindeki 44. maddesi hükmü ile yasal değişiklikten sonra yazılı ihtar yapılmasının mümkün bulunmaması hususu da nazara alındığında, kurumca 506 sayılı Yasanın yükümlülük süresinin bitiminden çok önce 12.5.1993 tarihinde yürürlüğe giren 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddesi uyarınca uygulama yapılmasında yasal bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sonuç: Yukarıdaki değerlendirmeler ışığında itirazın reddi yerine kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına karar verilmesi yasa ve usule aykırı olup, yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği yerinde görüldüğünden Eldivan Sulh Ceza Mahkemesinin 14.4.1994 gün ve 1994/1-1 sayılı kararının CMUK. nun 343. maddesi uyarınca aleyhe sonuç yaratmaması koşuluyla BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.9.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy