(765 S. K. m. 59)
Dava: 2863 sayılı Kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Kanununa muhalefetten sanıklar Hüseyin Hilmi Kurtulmuş, Halil Başaran ve Osman Sepçi'nin yapılan yargılamaları sonunda; Sanık Hüseyin Hilmi Kurtulmuş'un mahkumiyetine, diğer sanıklar Halil Başaran ve Osman Sepçi'nin ise beraatlerine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden Yargıtay'ca incelenmesi sanık Hüseyin Hilmi Kurtulmuş vekili ile müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1) Sanıklar Halil Başaran ve Osman Sepçi'ye isnet olunan suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahil vekilinin bu sanıklara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bu sanıklar hakkındaki beraat hükmünün ONANMASINA,
2) Sanık Hüseyin Hilmi Kurtulmuş hakkındaki temyize gelince;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.9.1992 günlü 9-199 E, 223 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere sabıkasız ve 65 yaşında bulunan, hakkında TCK. nun 59. maddesi uygulanan, yargılama aşamasında olumsuz davranışları gözlenmeyen, dosyada geçmiş yaşantısının olumsuz olduğu yolunda bir kanıt bulunmayan ve geçmişteki davranışlarını gelecekte de devam ettirmeyeceğine dair somut nedenlerle verilen cezanın yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 23.02.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy