(213 S. K. m. 139)
213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefetten sanık O.'nun yapılan yargılaması sonunda; beraatına dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.7.1995 gün ve 1995/44 esas; 1995/91 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Denetim elemanı tarafından sanığın tasfiye memurluğunu yaptığı şirkete ait tasfiye dönemi hesaplarının incelenmesi sonucunda sanıkla birlikte düzenlenen tutanakta; şirketin diğer defter ve belgelerinin ibraz edildiği, sadece envanter defterlerinin ibrazından kaçınıldığının belirlenmesi karşısında,213 Sayılı Kanunun 139. maddesine uygun tebligat şartı aranmayacağından davaya devamla, sanığın bu yönden savunmasının alınması ve envanter defterlerinin ibraz edilmemesi nedeniyle vergi ziyaına sebebiyet verilip verilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy