(765 S. K. m. 81)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefetten sanık M.G.'nin yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair Adıyaman Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 12.12.1995 gün ve 1995/564 esas, 1995/606 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1) Sanığın ödeme kaydedici cihazı yasal bir aylık süre içerisinde aldığının 13.3.1995 tarihli tutanak içeriğinden anlaşılması karşısında müsnet suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,
2) Kabule göre ise;
a) Tekerrüre esas alınan asıl cezasının ağır para cezası olduğu, TCK'nin 81/1. maddesi uygulanmayacağı düşünülmeden arttırma yapmak suretiyle fazla ağır para cezası,
b) TCK'nin 81. maddesi uygulanmak suretiyle verilecek cezanın asıl cezayı geçemeyeceği hususu gözetilmeden fazla ceza tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy