(213 S. K. m. 344) (5237 S. K. m. 2) (647 S. K. m. 6)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Y. ...'nın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.5.1996 gün ve 1994/728 esas, 1995/319 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1) 213 sayılı yasanın 4008 sayılı yasa ile değişik 344 ve TCK.nun 2.maddeleri hükümlerine göre isnad olunan suçun oluşabilmesi için kastın varlığını ortaya koyacak vergi ziyaının mevcudiyeti gerekmekle, somut olayda sanığın istenilen defter ve belgeleri ibraz etmemesiyle vergi ziyaına sebebiyet vermiş olup olmadığı araştırılıp saptandıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
2) 647 sayılı yasanın 3506 sayılı yasanın 8.maddesi ile kaldırılan ve sanığın kişiliğini de incitecek olan ahlaki temayül sözcüğünün 647 sayılı yasanın 6.maddesinin uygulamama gerekçesinde kullanılması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık ile vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy