(647 S. K. m. 6)
Dava: Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı hedef alan bölücülük propagandası yapmaktan İstanbul 5 Numaralı Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 29.12.1994 gün ve 1994/359 esas, 1994/216 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetlerine karar verilen hükümlüler H.K. ve M.K.A. haklarındaki hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 4126 sayılı kanun hükümleri karşısında, dosya ele alınarak duruşma açılmak suretiyle yeniden yapılan yargılamaları sonunda; Mahkumiyetlerine dair İstanbul 5 Numaralı Devlet Güvenlik Mahkemesi'nden sonradan verilen 16.1.1996 gün ve 1994/359 esas, 1994/216 ek karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak:
647 sayılı Yasanın 6. maddesinde yapılan değişiklik gözetilmeden, yasada geçen ve ertelemede yargıca ölçü olması gereken geçmişteki durumu ve suç işleme konusundaki eğilim ibareleri yerine, yasada bulunmayan ve sanığın kişiliğini de incitecek biçimde geçmişteki ahlaki temayülden söz edilmek suretiyle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanıklar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy