(213 S. K. m. 366)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefetten sanık H.'nin yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.3.1996 gün ve 1995/1113 esas,1996/170 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 5.10.1990 tarihli olağan Genel Kurul toplantısında alınan kararla tasfiyesine karar verilen şirketin tasfiye memurluğuna getirildiği anlaşılan sanığın, şirketin bu tarihten sonra ticari faaliyette bulunduğunun belirlenememesi ve somut olayda vergi ziyanının da söz konusu olduğunun saptanamaması karşısında unsurları yönünden oluşmayan suçtan beraatı yerine yazılı düşüncelerle mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy