(765 S. K. m. 2, 79, 169) (3713 S. K. m. 6, 7) (647 S. K. m. 5)
Dava: Yayın yolu ile terörle mücadelede görev alan kamu görevlilerini terör örgütlerine hedef göstermek ve yasadışı silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suretiyle yardım ve yataklık etmekten sanık İsmail Özmen'in yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair İstanbul 4 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 12.5.2003 gün ve 2002/7 esas, 2003/68 karar sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Hükmolunan cezaların niteliği itibariyle sanık vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK. nun 318. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
1) Yayın yolu ile hedef gösterme suçu ile ilgili olarak; Suça konu derginin sahibi ve sorumlu müdürü olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK. nun 79. maddesi gözetilerek sahip sıfatıyla ceza tayini gerektiği ve 4421 sayılı Yasa hükümleri uyarınca temel ağır para cezasının asgari hadden tayininin zorunlu olduğu düşünülmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, suça konu yazı içeriğine, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında yasaya uygun bulunan 3713 sayılı Yasanın 6. maddesine ilişkin hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) TCK. nun 169. maddesine aykırılık suçu ile ilgili olarak ise; Kabul ve uygulamaya göre suç tarihi itibariyle 647 sayılı Yasa uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesi sırasında günlüğü 4.745.000 lira yerine 4.626.000 liradan uygulama yapılarak eksik ağır para cezasına hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;
a- Hükümden sonra 7.8.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4963 sayılı Yasanın 2. maddesi ile TCK. nun 169. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın eyleminin 3713 sayılı Yasanın 7/2. maddesinde belirlenen silahlı terör örgütünün şiddet veya terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapmak suçunu oluşturması nedeniyle hukuki durumunun buna göre yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
b- TCK. nun 2. maddesi gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 4786 sayılı Yasanın 1. maddesi ile eklenen 647 sayılı Yasanın 5. maddesi son fıkrasının sanık hakkında uygulanması,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy