(765 S. K. m. 159, 278, 572) (5237 S. K. m. 301, 158)
Dava: Devletin Askeri Kuvvetlerini ve Adliyenin manevi şahsiyetini alenen tahkir ve tezyif etmek, Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarına alenen sövmek suçlarından sanık Ramazan'ın yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Savcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Adliyenin manevi şahsiyetine ve Devletin askeri kuvvetlerine yönelik tahkir ve tezyif suçlarının sübutu kabul edildiği halde TCK.nun 159/1.maddesinin bir kez uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- 29.9.2002 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı ile dosyada mevcut bulunan tanık ifadeleri arasındaki sanığın söylediği iddia olunan sözlere ilişkin çelişkiler de giderilerek anılan tutanak altında imzaları bulunan tanıklar Nazmi, talimat evrakı ekinde yeni adresi bulunan Osman ile tanık Hasan'ın dinlenmeleri, ayrıca; sanık hakkında M Asliye Ceza Mahkemesine TCK.258/1 ve 572/1. maddeleri uyarınca açılan dava dosyasının getirilip incelenmesi, gerekirse birleştirme yoluna gidilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı,
2- Kabul ve uygulamaya göre de; Hükümden sonra, 7 Ağustos 2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4963 sayılı Yasa ile TCK.nun 159.maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy