(466 S. K. m. 1)
Dava: Haksız olarak tutuklu kaldıkları günler için 466 Sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan davacılar E. ve C'ye ayrı ayrı 2.234.755.875'er Lira maddi ve l.000.000.000'ar Lira manevi tazminat ile 60.000.000'ar Lira dilekçe yazım ücretinin verilmesine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı C. vekili ile davalı vekili tarafından istenilmiş ve davacı C. vekilince tehir-i icra talebi olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı C. vekilinin tehir-i icra talebi hakkında mahallinde karar alınması mümkün görülmüş, Davacı E. lehine hükmedilen manevi tazminatın az olması temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
1- Davacılara hükmedilecek maddi tazminatın, tutuklu kalınan günlerden dini ve milli bayram günleri düşülerek 711 gün üzerinden hesaplanması gerekirken, 713 gün esas alınmak suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,
2- Objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı C. lehine takdir edilen manevi tazminatın bu ölçülere uymayacak miktarda az belirlenmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve davacı C. vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 27.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy