(765 S. K. m. 72, 455) (647 S. K. m. 4, 5) (2918 S. K. m. 119) (2709 S. K. m. 73) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9, 12)
Dava: TCK. nun 455/1-son, 72, 647 SK. 4, 5, 2918 SK. 119.md. Hükmedilen manevi tazminata yürütülecek yasal faizin başlangıç tarihi olarak; suç tarihi olan 8.3.2002 yerine, 8.3.2003 yazılmış olması, yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Karar: 1 - Müşteki Mehmet Oruçoğlu'nun davaya katılma talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,
2 - Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.4.2004 gün ve 2004/47 esas ve 2004/101 sayılı kararına göre katılanlar lehine taktir edilen vekalet ücretinin asiller yerine, vekillere verilmesi ve Avukatlık Yasasının 168. maddesinde, yargı yerlerindeki işlemlerde alınacak avukatlık ücretinin asgari haddini gösteren Avukatlık Ücret Tarifesinin hazırlanacağı öngörülmüş olup bu ücrete avukatlık ücreti dışında kalan katma değer vergisi uygulanacağına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, mahkemelerin yasa hükümleri ile bağlı olduğu ve yasada yer almayan bir hususu düzenleyen tarifeye göre karar vermelerinin, hukukun genel kurallarına ve Anayasanın 73. maddesinde yazılı vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır şeklindeki düzenlemeye aykırılık teşkil edeceği ve sadece tarifede gösterilen vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden; yasada öngörülmeyen katma değer vergisinin hükmedilen nisbi vekalet ücretine eklenmesi suretiyle hüküm kurulması,
3 - Katılanlar yararına, hak ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecek şekilde az manevi tazminata hükmedilmesi kanuna aykırı,
4 - Hükümden sonra 12 Ekim 2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasası ile 765 sayılı Türk Ceza Yasasının tümüyle değiştirilmiş bulunması ve 13 Kasım 2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Yasasının yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle;
5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7.maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilleri ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 05.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy