(5237 S. K. m. 62, 73, 89) (5271 S. K. m. 309) (765 S. K. m. 59, 81, 459) (647 S. K. m. 4) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık M.Y.'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 459/2-son, 59/2, 81/2-3 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4. maddeleri gereğince 646.24 Yeni Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2005 tarihli ve 2003/373 esas, 2005/43 sayılı kararın infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, anılan Kanunun 89/1-2, 62. maddeleri uyarınca 571 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 21.6.2005 tarihli ve 2003/373 esas, 2005/43 sayılı ek kararının;
Tüm dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, yeni kanunun sanık lehine hükümler getirip getirmediği ve kesinleşmiş hükümler açısından infaz aşamasında uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi bakımından, temel ceza maddesi yanında kanuni ve takdiri artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında hakimin takdir hakkını kullanarak karar vermesini gerektiren durumlar ile hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik gerektirecek bir hususta öncelikle incelemenin duruşmalı olarak yapılması gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde,
Kabule göre de; sanığın eyleminin şikayete bağlı suçlardan olması ve mağdurun şikayetçi olmaması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 7/2. maddesi uyarınca lehe olduğu cihetle aynı Kanunun 73. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK. nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 6.4.2006 gün ve 14769 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığının 3.5.2006 gün ve 2006/70262 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığa atılı taksirle yaralama suçu 5237 sayılı TCK. nun 89/2-b. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince bilinçli taksir hali dışında şikayete tabi olması ve mağdurun da şikayetçi olmadığını beyan etmiş bulunması nedeniyle kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,
Sonuç: Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 21.6.2005 tarih ve 2003/373-2005/43 sayılı kararının CMK. nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 5237 sayılı Kanunun 73/4. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesi gerektiğinden tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 07.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy