(5252 S. K. m. 5)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Ölümle sonuçlanan trafik kazasında asli kusurlu olan sanığın sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanunun 118/5 maddesi gereğince geri alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükmün birinci sayfasında başkan ve katip imzasının bulunması ve kısa kararın bulunduğu tutanakta tüm hakimlerin imzasının bulunması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmıştır. Ancak;
1- Gerekçeli kararın 1 ve 2. sayfalanılın üye hakimler tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK. nun 232/4. maddesine aykırı davranılması,
2- 5237 sayılı TCK. nun 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Kabul ve Uygulamaya göre de;
5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1 maddesinin kanunlarda öngörülen ağır para cezaları adli para cezasına dönüştürülmüştür şeklindeki amir hükmü nazara alınmadan ağır para cezasına hükmedilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 22.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy