(4857 S. K. m. 108) (5326 S. K. m. 3)
Dava: İş Kanununa aykırılıktan anılan Kanunun 25/A-B maddelerinin delaletiyle aynı Kanunun 98/C maddesi uyarınca 7.032.000.000 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Z. Bölge Müdürlüğünce verilen 30.1.2002 tarihli ve 906 sayılı karara karşı yapılan itiraz üzerine, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Z. Bölge Müdürlüğünün ilgili ünitesine gönderilmesine ilişkin, Z. 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.3.2003 tarihli ve 2002/47 esas, 2003/57 müteferrik sayılı kararının;
Olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanununun 25. maddesinde; çalıştırma zorunluluğu ile ilgili düzenlemelere yer verildiği, anılan Kanunun 98. maddesinin c bendinde; 25. maddedeki hükümlere aykırı hareket edenlere verilecek para cezalarının düzenlendiği, aynı Kanunun 108. maddesinde ise; Kanunda öngörülen idari nitelikte para cezalarının gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünce verileceği, bu para cezalarına karşı tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde yetkili Sulh Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararların kesin olduğu şeklindeki hükümlerin düzenlendiği,
4447 sayılı İşsizlik Sigorta Kanununun 54/2. maddesi uyarınca, verilen idari para cezalarına karşı ilk itirazın tebliğ tarihinden itibaren kurumun ilgili ünitesine yapılması gerektiği, kurumca itirazın reddedilmesi halinde aynı süre içinde yetkili Sulh Ceza Mahkemesine başvurabileceğinden, muterizin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Zonguldak Bölge Müdürlüğü tarafından verilen para cezasına karşı doğrudan doğruya Sulh Ceza Mahkemesine itirazda bulunamayacağı ve bu itirazın kurumun ilgili ünitesince incelenmesi gerektiğinden bahisle, konuyla ilgisi bulunmayan 4447 sayılı İşsizlik Kanununun 54/2 maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilip, dosyanın anılan Bölge Müdürlüğünün ilgili ünitesine gönderilmesine karar verilmiş ise de;
İtiraz ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Z. Bölge Müdürlüğünce verilen idari para cezasına yapılan itiraza bakma görev ve yetkisinin Sulh Ceza Mahkemesine ait olmasına nazaran, işin esasına girilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK. nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 7.7.2006 gün ve 31446 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığının 25.7.2006 gün ve 2006/166265 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar Ve Sonuç: Hükümden sonra 19.12.2006 tarihli resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 3 ve yine hükümden sonra yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Kanununun 108/2. maddeleri uyarınca idari para cezalarına karşı itirazın idare mahkemesi tarafından incelenmesi gerektiği de gözetilerek, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu nedenle yerinde görüldüğünden, Z. İ. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.3.2003 gün ye 2002/47 D.İş esas, 2003/57 müteferrik sayılı kararının CMK. nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 29.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy