(2918 S. K. m. 119) (765 S. K. m. 45) (5237 S. K. m. 7)
Dava ve Karar: Suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığına mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.
765 sayılı TCK. nun 45/3.maddesinin uygulanması sırasında sadece hürriyeti bağlayıcı ceza üzerinden artırım yapılarak, tayin olunan para cezasının artırıma tabi tutulmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;
Karar: 1-5237 sayılı TCK. nun 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
2918 sayılı Yasanın 119/2.maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alma süresinin hürriyeti bağlayıcı ceza süresini aşamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 15.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy