(5237 S. K. m. 89) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 317) (YCGK. 20.04.2004 T. 2004/1-47 E. 2004/101 K.)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1-) Sanık C. Y. hakkındaki 6.10.2004 tarihli önceki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine istinaden Yargıtay C.Başsavcılığınca dosyanın mahalline iade edilmesi üzerine bu sanık yönünden yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-) Sanıklar Ş. A., R. G. ve Y.Y. haklarındaki temyizlere gelince;
a-) Hükme dayanak alınan bilirkişi heyeti raporu, gerek kusur oranlarının sekiz üzerinden tayin ve tespiti yerine yüz üzerinden hesaplanması, gerekse oluş ve dosya kapsamı itibariyle kanuna uygun ve yeterli görülmediğinden; konu ile ilgili iş güvenliği uzmanlarından oluşan bir bilirkişi heyetinden, her sanığın olaydaki konumu ve görevleri dikkate alınarak kusurlu bulunup bulunmadıklarını detaylı şekilde açıklayan rapor alındıktan sonra hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,
b-) Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 20.04.2004 gün ve 2004/47-101 sayılı kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücretinin katılan yerine, vekili yararına hükmedilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy