(5237 S. K. m. 86)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik kazalarında kusur genellikle trafik kurallarının çiğnenmesiyle gerçekleşir. Sürücüler Karayolları Trafik Yönetmeliğinde belirtilen hız sınırlarını aşmamak ve hızın gerekli şartlara uygunluğunu sağlamak zorundadırlar. Işıklı trafik işaretleri izin verse bile yaya geçidi bulunan kavşaklara yaklaşırken kendisini kavşak içinde durmaya zorlayacak bir unsurla karşılaşan sürücünün hızını azaltmasında zorunluluk vardır. Karayollarında yüksek tehlikeyi yaratan motorlu araç sürücülerinin daha özenli davranmaları, yayaların ise daha az tehlike yaratmaları nedeniyle, daha az özen göstermeleri normal karşılanmalıdır.
Yukarıda sayılan ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;
Özel otomobil kullanan sanık, yerleşim yerinde ışık kontrollü ve yaya geçidi bulunan kavşağa ışıkları ve kavşağı etkin biçimde kontrol etmeden geliş hızıyla girip yolun sağından soluna yaya geçidini kullanarak karşıya geçmeye çalışan ve yolu enine kat etmekte olan yayaya yolun ortasında çarpması sonucu yaralanmasına neden olmuştur. Sanığın yerleşim yerinde kavşağa hızını azaltmadan girmesi, yayayı gördüğü anda etkin fren ve direksiyon tedbirine başvurmaması nedeniyle kusurlu olduğu ve dosya içinde mevcut kaza tespit tutanağının oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)