(5237 S. K. m. 52, 61, 62, 151) (5271 S. K. m. 231)
Dava ve Karar: Mala zarar verme suçundan sanık A. P.'in, lehine kabul edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince 120 gün karşılığı gün para cezası ile cezalandırılmasına, 62/1. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün karşılığı gün para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2. maddesi uyarınca gün para cezasının 2.000,00 yeni Türk lirası olarak belirlenmesine dair İ. 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2008 tarihli ve 2008/762-837 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Tüm dosya kapsamına göre;
1) Sanığa verilen cezanın nev'i ve miktarı göz önüne alındığında, 08/02/2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, dolayısıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasında,
2) Her ne kadar 5560 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine eklenen 9. fıkrada, Adli para cezasının seçimlik olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az üst sınırından fazla olamaz hükmüne yer verilmiş ise de 5560 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden, 20/05/2005 tarihinde olaya konu suçun işlendiği nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesinde de belirtildiği gibi adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde 120 gün olarak tespit edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 03.07.2009 gün ve 2009/7530-36997 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2009 gün ve 2009/176155 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin kanun yararına bozma başvurusu ile ilgili olarak yapılan incelemede;
Mağdurun zararının giderildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için gerekli olan ve CMK'nın 231/6-c maddesinde öngörülen objektif koşulun gerçekleşmediği, bu itibarla yerel mahkeme kararında bu hususun tartışılmamış olmasının sonuca etkili bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmış İ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2008 tarih ve 2008/762-2008/837 sayılı kararında bu sebeple isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
Hükmedilen adli para cezasının alt sınırının tayinine ilişen kanun yararına bozma başvurusu ile ilgili olarak yapılan incelemede;
26.10.1932 gün ve 29-12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ve Yerleşmiş Yargısal Kararlarda da belirtildiği üzere uygulamadaki esaslı yanlışlar ile esasa etkili usül hataları dışında kalan hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlardan dolayı olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği bu kapsamda takdire ilişkin bir hususa yönelik olup yerinde görülmemiş olduğundan istemin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy