(5237 S. K. m. 44, 86, 151)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Başka bir suç nedeniyle ifade vermek üzere karakola getirilen sanığın masada duran telsizi alıp hasmının yakınının kafasına vurmak şeklindeki eylemi nedeniyle yaralama ve mala zarar verme suçlarından açılan davaların tefrikine karar verilmiş ise de fail ve fiil yönünden mevcut bağlantı nedeniyle davaların birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğu, bu itibarla yaralama suçundan açılan ve tefrik edilen dosyanın getirtilip incelenerek, davanın derdest olması halinde mala zarar verme suçuna ilişkin bu davayla birleştirilmesi, neticelenmiş olması halinde ise Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması, ayrıca mevcut kanıtlara göre sanığın hukuki anlamda tek fiil sayılan davranışı nedeniyle TCK'nın 44. maddesinde belirtilen fikri içtima hükmünün uygulanması icap ettiği, bu bağlamda yaralama ve mala zarar verme suçlarından en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmasının lüzumlu olduğu ve yine olası kastla gerçekleştiği belirlenen mala zarar verme suçunun cezasının daha ağır olduğunun kabulü ile yaralama suçuna ilişkin hükmün de kesinleşmiş olması halinde yaralama suçundan verilen cezanın sonuç cezadan mahsubu gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy