(5237 S. K. m. 6, 58, 220) (5275 S. K. m. 107, 108)
Dava ve Karar: Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık S. K.'nın 10 ay hapis, (iki kez) 2 yıl 1 ay hapis ve 2 yıl 6 ay hapis; sanık H. K.'nın, 10 ay hapis, 2 yıl 6 ay hapis ve (beş kez) 3 yıl 1 ay 15 gün hapis; sanık M. G.'nin, 10 ay hapis ve (üç kez) 2 yıl 1 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ilişkin Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 tarihli ve 2006/265 esas, 2008/317 sayılı kararının infazı sırasında tereddüt hasıl olduğundan bahisle vukubulan talep üzerine, adı geçen hükümlülerin cezalarının infazında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/9 ve 5275 sayılı Kanun'un 107/4, 108/1-c maddeleri gereğince 1/4 oranında indirim yapılmasına dair aynı mahkemenin 23/06/2010 tarihli ve 2010/654, 2010/652 ve 2010/653 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/4. maddesinde yer alan hükmün Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde uygulanabilmesi karşısında, örgüt kurmayı, yönetmeyi veya örgütün faaliyet çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkumiyeti içermeyen örgüt üyeliğinin anılan fıkra kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, hükümlüler hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 220/2. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün infazının 5275 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi gereğince yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 27.05.2011 gün ve 2011/6917/30556 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2011 gün ve 2011/215103 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/9. maddesinin, örgüt mensubu suçlu hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmedileceği amir hükmünü içerdiği, anılan hükmün örgüt mensubu olmanın kanuni sonucu olarak uygulanan infaza yönelik bir düzenleme olduğu ve kazanılmış hakka konu edilemeyeceği, aynı yasanın Tanımlar başlıklı 6/1-j maddesine göre örgüt mensubu suçlu deyiminden; bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişinin anlaşılacağı, buna göre 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesi kapsamındaki suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün üyesi olanlar hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesinde düzenlenmiş bulunan infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmedilmesi gerekeceği gözetildiğinde,
Sonuç: Örgüt mensubu suçlunun cezasının infazına ilişkin diğer hükümler dikkate alınmadan ve kanunun 107/4. maddesinin yorumunda yanılgıya düşen kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy