(5237 S. K. m. 50, 52, 61, 289) (5271 S. K. m. 232)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1- 5237 Sayılı T.C.K.nın 289/1. maddesinde seçimlik ceza öngörülmeyip hapis ve adli para cezasının birlikte uygulanması gerektiği, adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına dair T.C.K.nın 61/9. maddesindeki düzenlemenin ise Kanun maddesinde seçimlik ceza öngörüldüğü durumda uygulanabileceği gözetilmeden, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edildiği kabul edilmesine rağmen gün para cezasının T.C.K.nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,
2- Hacizli malların sahibi olmayan sanık hakkında tayin olunan cezadan T.C.K.nın 289/1-ikinci cümle uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
3- Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve silinme şartları oluşmuş hapis cezası mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 Sayılı T.C.K.nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,
4- Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle C.M.K.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 20.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy