(5271 S. K. m. 233, 234, 237) (1412 S. K. m. 317) (1136 S. K. m. 63) (5237 S. K. m. 53)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklara yüklenen bedelsiz senedi kullanma ve sanık ...'e yüklenen 1136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan CMK'nın 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçlardan açılan kamu davasına katılmasının mümkün olmadığı, katılan ...'ın da soruşturma aşamasında 26/12/2011 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi ve bu nedenle usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla ...'ın sanıkların üzerine atılı suçlardan kurulan hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca müşteki Hazine vekilinin ve müşteki ...'ın temyiz istemlerinin REDDİNE,
İncelemenin müşteki Hazine vekilinin sanıklar hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine, sanık ...'in kendisi hakkında 1136 sayılı Kanun'un 63/3. maddesine muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, müşteki Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2-Sanık ... hakkında 1136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi ile TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 20/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)