(1412 S. K. m. 321, 326)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sonuç ceza miktarlarına nazaran sanık ... müdafiinin tefecilik ve tehdit suçları yönünden duruşmalı temyiz talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,
Katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne, sanık ... müdafiinin ise tefecilik ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminde bulundukları gözetilerek yapılan incelemede;
İddianame içeriğinde yer alan; sanıklar ...'ın 2012 yılı öncesinde müştekiler ... ve ...'e faiz karşılığında ödünç para verdikleri, borcun ödenmesinde ortaya çıkan ihtilaf üzerine sanıkların 26/01/2012 tarihinde müştekilerin evinin önüne giderek, müşteki ...'a hitaben "Seni öldürürüm parayı alırım, seni yaşatmam, 500 tane yiğenim var, Adapazarı'nda gezdirmem, barındırmam, kökünü kazırım, gö...nüzü kollayın" şeklindeki sözlerle tehdit ettikleri iddiası karşısında, iddianamede tehdit olarak nitelenen eylemin sübutu halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca eylemleri nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, delillerin birlikte takdir edilmesi bakımından tefecilik suçundan açılan davanın da birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 22/09/2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Daire emrine gelen davada sanıklardan ...'ın tefecilik eylemiyle suçlandıkları faiz ve borç verildiği iddia olunan müşteki ...'ün evinin önüne giderek tehdit ettikleri iddia olunmaktadır.
Uyuşmazlık ve görüş ayrılığına konu olan husus tehdit eyleminin yağma hükümleri çerçevesinde ele alınıp alınamayacağı noktasındadır.
Mevcut davada tefecilik eylemi yönünden aslında bir duraksama yoktur. Sanık ...'ın tehdit eyleminden daha önce tehdit eyleminin doğrudan muhatabı olmayan ... ile faiz karşılığında ödünç para verme olayını gerçekleştirdiği, faiz ve para alan ... ve babasının senet imzaladığı anlaşılmaktadır. İddiaya göre borç ödenmiş ama senet sanık tarafından iade edilmeyerek icraya konulmuştur. Bunun üzerine sanık hakkında şikayetçi olunmuş, işte bu noktadan sonra da sanıklar tefecilik eyleminde muhatapları olan ...'ün evine giderek o sırada dışarı çıkmakta olan ...'in kardeşi ...'u tehdit etmişlerdir. Daire çoğunluk görüşü bu tehdit eyleminin yağma suçuna teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği yolundadır.
Öncelikle yerel mahkemede TCK 150. madde uyarınca açılmış bir dava olmadığı gibi, tehdit edildiği anda senedin imzalanması vakası da söz konusu değildir. Genel ilkelere göre kambiyo senetleri sebepten mücerrettir. Öte yandan yağma suçu kastla işlenebilen bir suç olup failin tehdidi malın alınmasına ya da teslimine yönelik olmalıdır. Mevcut davada zaten taraflar arasında bir para alışverişi yapılmış, fazlaya ilişkin bir alacak iddiası ortaya konulmaktadır. Burada ki tehdit borç ilişkisini o anda ortaya koyan bir niteliğe sahip değildir. Yani tehdit borç ilişkisi ya da alacak verecek ilişkisi için kurucu unsur değildir. Bu nedenle tefecilik hususunda yani hukuka aykırı elde edilen paranın hukuka aykırılığı konusunda temel yargılama TCK 241. madde çerçevesinde gerçekleşmiş olup, tehdit suçu müstakil bir suç olarak ele alınmalıdır. (¤¤)