Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin gerektiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/05/2015 gün ve 2014/4-655 Esas, 2015/152 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunduğu nazara alındığında, çiftçilik yapan müşteki ...’nun hububat alım satımı yapan sanıktan 2010 yılında 70.000 TL borç aldığı, karşılığında hasat zamanı mısır ve fıstık vermek üzere anlaşma yaptığı, teminat olarak açık senet imzalayıp sanığa verdiği, 2012, 2013, 2014 yıllarında sanığa değişik miktarda tarımsal ürünü teslim ettiği, bu şekilde borcunun bir kısmını ödemesine rağmen sanığın senedi iade etmediği, daha sonra aralarında hesap yaparak 15/10/2014 ödeme tarihli 185.000 TL miktarlı senet düzenlendiği, sanığın bu senedi icraya koyduğu iddia edilen olayda, tanık beyanları ve 16/11/2015 havale tarihli 3 kişilik bilirkişi heyet raporuna göre sanık ile müşteki arasında alım-satıma dayalı alacak borç ilişkisi mevcut olduğu, faiz karşılığı ödünç para verilmesinin söz konusu olmadığı, bu nedenle TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy