(1086 S. K. m. 400)
Dava: Davacıın konusu, fazla çalışma paralariyle hafta ve genel tatil gündelikleri toplamının ödetilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkeme, iddiayı sabit görerek tazminat isteğini hüküm altına almıştır.
Buna karşı davalı idare, Hukuk Yargılamaları Usulü Kanununa aykırı olarak hüküm tesis edilmiş bulunduğunu ileri sürmüştür.
Karar: Gerçekten 30.6.1964 günlü oturumda, mahkemece çıkarılmasına karar verilen gıyap kararı gereği yerine getirilmemiştir. Hukuk yargılamaları Usulü Kanununun 400. maddesi hükmünce, gıyap kararının 5 gün içinde çıkarılmaması halinde onu izleyen oturumda artık davetiye düzenlenmesi gerekir. O halde; mahkemenin davetiye yerine gıyap kararı çıkarmış olması, anılan madde hükmüyle kabul edilen hukuki esasa aykırılık teşkil eder. Öteyandan davalı idarenin usul hükmüne riyetsizlik sebebiyle mahkemeye verdiği 8.3.1965 günlü eski hale getirme dilekçesi üzerine olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da keza usule aykırıdır ve davalı tarafın temyiz iritirazı bu bakımdan yerindedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, 18.2.1966 tarihinde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy