(5521 S. K. m. 1)
Dava, karayolları tarafından çalıştırdığı işçiye karşı açılmış olan bir rücu davasıdır.
Mahkeme, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği düşüncesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermiştir.
Buna karşı davacı, mahkeme kararının kanuni sebeplere dayanmadığını ileri sürmüştür. Gerçekten davacının 3008 Sayılı Kanunun tarifine uygun işçi niteliğinde olduğu hakkında bir uyuşmazlık yoktur. Öte yandan taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir iş sözleşmesi olarak kabulü zorunludur. 5521 Sayılı Kanunun 1. maddesi, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işverenler arasında iş aktinden doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde çözümleneceği hakkında bir hüküm koymuştur. Davalı, iş akti gereğince üzerine düşen işi iyi yapmamak suretiyle davacı idarenin zararına sebebiyet vermiştir. O halde, mahkemece işin esası incelenip görev yönünden reddedilmiş olması yasaya ve usule aykırıdır ve davacı idarenin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, 31.10.1966 gününde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy