(743 S. K. m. 2) (1475 S. K. m. 9,13,14)
Dava: Davanın konusu, iş aktinin kanuni önellere uyulmaksızın ve haksız olarak bozulması sebebiyle gerçekleşen ihbar ve kıdem tazminatı tutarının ödetilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkeme, taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinin belli süreleri bulunduğu gerekçesine dayanarak tazminat isteğinin reddine karar vermiştir.
Buna karşı davacı, mahkeme kararının kanuni gerektirici sebeplere dayanmadığını ileri sürmüştür.
Gerçekten iş aktinin ihbar önellerine uyulmaksızın bozulduğu konusunda bir uyuşmazlık yoktur. Bundan başka davalı taraf haklı fesih savunmasını da ispat etmiş değildir. Öteyandan davacının 1961 yılında işyerine girdiği 1963, 1964 ve 1965 yıllarında birer yıl süre ile sözleşmeler yapıldığı dosyadaki belgelerin incelenmesinden anlaşılmıştır. Bir işyerinde niteliği bakımından sürekli olan veya her mevsim sürüp gelen bir iş için işçiye belli sürekli sözleşmeler imza ettirilmiş olması, akit yapma hakkının kötüye kullanılmasnı ifade eder. Daha açık bir deyimle bu kabil zincirleme sözleşmeler yapılmış olması, Medeni Kanunun 2. maddesi hükmünce hakkın kötüye kullanılması mahiyetini arz ettiğinden davalı tarafın, belli süreli akit esasına dayanan savunmasının reddi gerekir. Mahkemece bu hukuki esas gözönünde tutulmaksızın tazminat isteğinin reddi yasaya aykırıdır ve davacının temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, 24.11.1966 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy