(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı avukatı, davalı idarede işçi olarak çalışmakta bulunan müvekkilinin yaptığı işin niteliğine göre günde 8 saatlik çalışmaya tabi olduğu halde, günlük çalışması bittikten sonra, haftanın dört gününde işyerindeki barakada gece nöbeti tutturulduğunu ileri sürerek bu çalışması karşılığının ödetilmesini istemiştir.
110 sayılı genel emrin 41 inci madesine göre amelelerin bir kısmının gece barakada yatmasının normal bulunmuş ve şu hale nazaran davacının barakada yatmış olmasının fazla çalışmadan sayılmasına imkan görülmemiş olduğu gerekçesile davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz eden: Davacı avukatı Ömer Erdoğan
Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, günlük çalışması bittikten sonra haftanın dört gününde işyerindeki barakada tuttuğu gece nöbeti sebebiyle yapmış olduğu çalışma karşılığını istemiştir.
Dinlenen tanıklar iddiaya uygun şekilde bilgi vermişlerdir.
Gerçekten günlük normal çalışma süresinin sona ermesinden sonra evine dönmesine imkan verilmeyen davacının geceyi işyerindeki barakada nöbet tutmak suretiyle yapmış olduğu işin normal çalışmaya eklenmesi gereken fazla bir çalışma olarak kabulü gerektir.
Her ne kadar idare vekilinin dayandığı 110 sayılı emir sadece davacının haftanın belli gecelerinde barakada nöbet tutmak zorunda olduğunu göstermektedir. Fakat davacının bu suretle yaptığı fazla çalışması karşılığını istemesine mani bir belge değildir.
O halde, dinlenen tanık sözleri dahi davalı idarenin kabulü ile sabit olan barakadaki gece nöbeti sebebiyle davacının sebkeden fazla çalışması tutarının hüküm altına alınması gerekir. Mahkemenin bu yönü gözönünde tutmaksızın yazılı sebep ve düşünce ile isteği reddetmesi kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, 26.1.1967 gününde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy