(1475 S. K. m. 9)
Dava ve Karar: Davanın konusu, iş sözleşmesinin haksız olarak bozulması sebebiyle ihbar ve kıdem tazminatı tutarlarının ödetilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkeme, davacının hava meydanı inşaatında çalışmış olmasına göre, işin bitimi halinde ihbar önellerine uyulmaksızın sözleşmenin bozulabileceği gerekçesine daynarak tazminat isteğini reddeylemiştir.
Buna karşı davacı, Bayındırlık Bakanlığı hizmetine teknisyen olarak girdiğini ve sözleşmenin belli bir süreye ilişkin bulunmadığını ileri sürmüştür.
Gerçekten davacı, mahkemenin de kabul ettiği gibi 8.12.1954 günü Bayındırlık Bakanlığı Tesisler Şefliği emrinde görev almış, 17.10.1955'te Çiğli Hava Alanı Makina Teknisyeni olarak çalıştırılmaya başlanmış ve bu işi 19.4.1961 tarihine kadar sürüp gelmiştir.
Davacı işçi, işe alındığı sırada süresi belli bir iş için, görevlendirildiği hakkında hiç bir fikre sahip olmamış olduğunu ileri sürmüştür.
İş Kanununun 9. maddesi, belli süresi 1 yıl ve daha fazla olan sürekli iş akitlerini yazılı sözleşmeye bağlama zorunluluğunu kabul etmiştir. Havaalanındaki çalışmalar yıllarca sürmüştür. İş sözleşmesinin süresi belli bir iş için yapıldığı ve bu halin işçi tarafından da bilindiği yazılı delil ile ispat edilmiş değildir. Bu durumda, iş sözlemesinin süresi belli olmayan bir akte ilişkin bulunduğunu kabul bir zaruret ifade eder. O halde, İş Kanununun 13. maddesi uyarınca, sözleşmenin, önellere uyulmaksızın bozulması sonucunda hem ihbar ve hem de diğer kanuni şartların gerçeklemesi takdirinde kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmek gerekir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hukuki esas gözönünde tutulmaksızın davanın reddi yasaya aykırıdır ve davacı işçinin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan 15 lira temyiz harcının istendiğinde ilgiliye geri verilmesine oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy