(1475 S. K. m. 35)
Dava, hukukça, çalışılan hafta ve genel tatil günlerine ait ücret ile fazla çalışma parasına ilişkindir. Tanıklar davacının hafta ve genel tatil günleriyle günlük çalışma süresi dışında çalıştığını, ancak, bu çalışmanın miktarını söyleyemeyeceklerini bildirmişlerdir. Öbür yandan, düşüncesine başvurulan bilirkişi, genel olarak bölgenin çalışma şartlarına ve özel olarak dava konusu işin durumuna göre davacının üç saatlik fazla çalıştığının kabulü gerektiğini belirtmiştir. Şu duruma göre davacının iddia ettiği şekilde çalıştığı sabit fakat bunun miktarı belli değildir. Bu gibi durumlarda çalışılan iş saatleri miktarı işin niteliğine, gerektirdiği çalışma şartlarına ve iş hayatının olağan yürüyüşüne göre hakim tarafından tayin olunmak gerekir. Mahkemenin, takdirini esas olmak üzere, gerektiği takdirde bu olayda olduğu şekilde bilirkişi düşüncesine başvurması tabiidir.
Mahkemece, bu yön gözönünde tutulmaksızın davanın reddi cihetine gidilmesi, usule ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yazılı sebeplerden dolayı davacı yararına BOZULMASINA, 26.02.1968 tarihinde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy