(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava Ve Karar: 1- Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı işyerine ilk kez girdiği 1956 yılına göre kıdem tazminatının hesap edilmesini istemiştir. Gerçekten sigorta kurumundan ve çalışma teşkilatından gelen yazılara göre davacı işyerine 1956 yılında girmiştir. İşyeri 1954 tarihinden beri kanun kapsamındadır. İş Kanununun 13 üncü maddesinde işyerinin devir veya intikali, yahut diğer bir suretle işverenden başka bir işverene geçmesi halinde, işçinin hizmetinin işyerindeki hizmetleri sorumlu tutulacağı yazılıdır. Böylece kanun koyucu işyerinin bir başka işverene geçmesi için iki işveren arasında bir hukuki bağlantı aramış değildir. Asıl önemli olan işçinin aynı işyerinde geçen hizmet süresinin işverenler arasında değişik sebeple uygulanmasını ve kıdem tazminatı hakkının ileri sürülemez hale gelmesini önlemektir.
O halde, davacının hizmeti, işyerine ilk girdiği 1956 yılından başlayarak hesap edilmelidir.
Mahkemenin fırını işleten C. adındaki işveren ile ondan sonra fırını çalıştıran M.K. arasındaki hukuki bağlantı bulunmaması sebebine dayanarak, davacının hizmetini 1.1.1961 tarihinden itibaren hesap etmesi kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın ikinci bentte gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA ve davalının temyiz itirazlarının reddine oybirliği ile karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy