(506 S. K. m. 26)
Dava: Davanın konusu, iş kazası sebebiyle meydana gelen zararların ödetilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkeme, davanın Borçlar Kanunun 60 ncı maddesinde yazılı bir senelik zamanaşımına tabi olduğu gerekçesiyle zamanaşımı yönünden reddine karar vermiştir.
Buna karşı davacı taraf, mahkeme kararının kanuni gerektirici sebeplere dayanmadığını ileri sürmüştür.
Karar: Gerçekten iş kazası 7.2.1958 günü meydana gelmiş ve tazminat davası 6.1.1967 gününde açılmıştır. Türk Ticaret Kanunun uygulama şekline ilişkin kanunun 41. maddesinin (f) bendiyle borçlar kanununun 332 nci maddesine eklenen fıkra ile iş kazalarında destekten yoksun kalanların uğradıkları zararlara karşı isteyecekleri tazminat dahi akde aykırı davranıştan doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi tutulmuştur.
O halde, uyuşmazlık zamanaşımı, akde aykırı davranışlardan doğan tazminat davalarında olduğu gibi on yıl olmak gerekir. Mahkemece bu hukuki esas dışında davanın bir yıllık zamanaşımına tabi tutulmuş olması yasaya aykırıdır. Ve davacının temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, 28.11.1967 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy