(818 S. K. m. 55)
Dava: Davacı kurum, 30.12.1964 günü işyerinde yaralanan sigortalı işçiye yapılan harcamaların adam kullanan sıfatıyla 4772 Sayılı Kanunun 37 ve Borçlar Kanunun 55 inci maddelerine dayanarak davalı işveren ortaklıktan tahsilini talep ve dava eylemiştir.
Mahkeme, olaya kusurlu eylemi ile sebep olana işçinin davada hasım gösterilmeden işverenden tazminat istenemeyeceği gerekçesiyle davayı reddetmiştir.
4772 Sayılı Kanununa 2 nci maddesine göre sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren veya vekili tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla veya günlük iş süresi içinde sayılması gereken zamanlarda meydana gelen kazalar, iş kazalarıdır. Bu durumda Kurum, yaralanan işçiye yaptığı ödemeleri, şartlar gerçekleştiği takdirde aynı kanunun 37 nci maddesi uyarınca işverenden ve kazaya sebep olan işçisinden istemeye yetkilidir.
Kazanın bir iş kazası olduğu, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.
İş kazasının, işverenin kullandığı kimselerin kusurlu eyleminden meydana geldiği ahvalde Sigorta kurumu 4772 Sayılı Kanunun 37/2 ve Borçlar kanunun 55 inci maddesi uyarınca işverenden veya işverenle birlikte kazaya sebebiyet veren adamından zararın tamamını isteyebilir. Aralarında müteselsil mesuliyet olanlardan sadece biri hakkında dava açılmasını önleyen bir hüküm de yoktur.
O halde, mahkemenin işveren ile kazaya sebep olan kimsenin müteselsil sorumluluklarını kabul eylediği halde, her ikisinin birlikte dava edileceği görüşünden hareketle, sadece işveren ortaklıktan tazminat istenemeyeceğinden söz ederek davayı reddetmesi usule ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, 28.05.1968 gününde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy