(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı avukatı, müvekkilinin davalıya ait işyerinde işçi olarak çalıştığını, çalıştığı süre fazla mesai yaptığı halde, buna ait fazla çalışma paralarının ödenmediğini ileri sürerek, 14.994 lira alacağın davalıya ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar: Davacının fazla çalışma paralarını aldığı hususundaki yazısı ve imzası muvacehesinde davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz Eden ve Duruşma İsteyen: Davacı adına avukatı
Dosya incelenerek temyiz isteğinin süresinde ve işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.6.1986 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ve duruşma isteyen davacı adına avukatı ile aleyhine temyiz olunan karşı taraf avukatı geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, fazla çalışma parası isteğinden ibarettir.
Davalı idare, davacının fazla çalışma yaptığı zaman karşılığını aldığını ve bu konuda bir de ibraname verdiğini savunmuştur.
Mahkeme, ibraz edilen ibraname yazısına dayanarak davayı reddetmiştir.
Davacı dava tarihinden sonra davalı idareden izin istemiştir. İdare izin işlemi için doldurulan ve adına izin formu denilen kağıdı davacıya imzalatmıştır. Anılan kağıdın bir kısmına fazla çalışmadan doğan haklarımı aldım ve başka hakkım yoktur, diye bir yazı eklenmiştir. Davacı izin formu kağıdının ibraname olarak kabul edilemeyeceğini iddia etmiştir. Gerçekten, formun doldurulmasının amacı izin verildiğini tespit etmektir. Davacı bu amaçla formu imzalamıştır. İmzanın formun amacı ile bağdaşmayan fazla çalışmadan doğan alacakların alındığı meşruhatını da kapsadığını da bilmesine imkan yoktur. Davalı idare davacının bu yönü de bilerek izin kağıdını imzaladığını ispat etmiş değildir. O halde izin kağıdının ibraname olarak kabul edilmesi doğru değildir. Yapılacak, iş, davacıdan fazla çalışma iddiasını ispat için delilleri sorulup ikamesi halinde incelemek ve varılacak sonuç uyarınca bir karar vermekten ibarettir.
Mahkemenin bu yönü gözönünde tutmaksızın isteği reddetmesi usule ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 650 lira duruşma avukatlık parasının aleyhine temyiz olunan davalıya yükletilmesine 09.07.1968 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy