(275 S. K. m. 23)
Dava: Davacı avukatı, davalı sendikaca alınan grev kararının müvekkiline Uzlaştırma kurulunun uzlaşmaya varılmadığını gösteren tutanak tarihinden itibaren altı iş günü geçtikten sonra bildirildiğini ve bu itibarla alınan grev kararının 275 Sayılı Kanunun 23. maddesi hükmüne aykırı olduğunu söz ederek, grevin kanunsuz olduğunun tesbitine ve dava sonuna kadar ihtiyati tedbir suretiyle durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı sendikanın süresi içinde grev kararının bildirilme yükümünü Notere tevdi etmek suretiyle yerine getirmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, altı iş günü geçtikten sonra bildirilmiş olan grev kararının yasaya aykırı olduğunun tesbiti isteğine ilişkindir.
Mahkeme, davalı sendikanın aldığı grev kararının işverene tebliğ edilmek üzere kanuni süre içinde 23.05.1968 gününde Notere tevdi ettiği ve Noterin bu bildiriyi 28.05.1968'de işverene tebliğ etmiş olması kusurunun Sendikaya yüklenmeyeceği gerekçesiyle davayı reddeylemiştir.
Gerçekten taraflar arasındaki uzlaşma, 18.05.1968 tarihinde akamete uğramış ve davalı Sendika 23.05.1968 tarihinde Notere tevdi ettiği bildiride greve gidileceğini bildirmiştir. Oysa, Noter bildiriyi davacı işverene ancak 28.05.1968 gününde tebliğ etmiştir. Bu husus taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık Sendika tarafından İşverene grev kararı alındığına ilişkin bildirinin, Notere tevdi edildiği tarih mi, yoksa davacı İşverene tebliğ edildiği tarih mi olacağı noktasında toplanmaktadır. 275 sayılı Yasa'nın 23. maddesi hükmüne göre, uzlaşmaya varılmadığını gösteren tutanağı alan grev kararı almaya yetkili İşçi Sendikası veya Federasyonu greve başvurma kararını, tutanak tarihinden başlayarak altı iş günü içinde karşı taraf yazılı olarak bildirmek zorundadır. Halbuki davalı sendikanın grev kararının davacı işverene bildirme tarihi 28.05.1968'dir. Gerçi bu bildirinin Notere verildiği tarihe göre kanunun tayin ettiği süre geçmemiş ise de, asıl olan tebliğ olduğuna nazaran, tebliğ tarihine göre altı günlük süre geçmiş olur. Bir irade beyanının bildirilmesi demek o hususun karşı tarafa ulaştırılması demektir. Bu bakımdan irade belgesinin Notere verildiği tarihin yasanın amir hükmü karşısında altı günlük sürenin hesabında nazara alınmaması ve işverene tebliğ tarihinin nazara alınması gerekirken mahkemenin bu yönü gözönünde tutmaksızın ilamda yazılı sebep ve düşüncelerle davayı reddetmiş olması Yasaya aykırıdır ve davacının temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, 12.09.1968 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy