(818 S. K. m. 47)
Dava: Davacılar avukatı, müvekkillerinin miras bırakanın davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışmakta iken meydana gelen bir iş kazası sonucunda öldüğünü ve müvekkillerinin ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, bu yüzden uğranılan maddi ve manevi zararın davalıya ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Kısmen sabit olan dava uyarınca gerçekleşen maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan alınarak ilamda adları yazılı davacılara verilmesine, fazlaya ait maddi tazminat ile manevi tazminat talebinin tümünün reddine karar verilmiştir.
Dosya incelenerek, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve işin duruşmaya tabi bulunduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.03.1969 salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ve duruşma isteyen davalı adına Avukatı ile karşı taraf davacılar adlarına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Yapılan soruşturmaya toplanan delillere ve özellikle kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının temyizine gelince: Davacıların miras bırakanı işçi, davalıya ait işyerinde ve davalının işini görmekte iken sökülen köprüye ait demir lota altında kalmış ve ölmüştür. Ölüm olayının işverence yürütülen ve yararlanılan bir faaliyetin sonucu bulunduğu şüphesizdir. Öbür yandan, bu sonuçta, ölenin herhangi bir kusuru da bulunmamaktadır. Davalının kusurlu ya da kusursuz bulunduğu yönü de tesbit olunmamıştır. Daha açık bir anlatımla, davalı, kusursuz olduğu yollu savunmasını ispat edememiştir. Bu bakımdan manevi tazminat isteminin reddi isabetli sayılamaz.
Kaldı ki manevi tazminat isteğinin kanuni dayanağı olan BK.nun kusur şartı öngörülmemiştir. Gerçekte bu davada olduğu gibi maddi zarardan sorumlu tutulmuş kimsenin alınan madde anlamında, manevi zarardan da sorumlu tutulması mümkündür. Mağdurun kusurlu olduğu durumlarda dahi manevi tazminat istemine yer verilirken hiç kusuru olmadığı hallerde manevi zararın bütününe katlanmasını istemek hukuki tutarlık ve adalet düşüncesi ile bağdaşamaz. Zira bir zararın kaçınılması mümkün olmayan bir olay şeklinde meydana gelişinde sonuca katlanması gerekli taraf, velev ki o zarar ve manevi diye adlandırılacak bir zarar olsun, o zararı husule getiren faaliyetten yararlanan taraf olmalıdır. Yararlanan tarafın kusursuzluğu, ancak takdir edilecek tazminatın miktarı bakımından önemlidir.
Mahkemece, burada açıklanan bu maddi ve hukuki olaylar üzerinde gereği gibi durulmadan ve kabul edilmemeleri halinde nedenleri gösterilmeden manevi tazminat isteğinin reddi, usule ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda ikinci bendde gösterilen sebepten dolayı BOZULMASINA, davacılar yararına takdir edilen 650 lira duruşma avukatlık parasının karşı taraf davalıya yükletilmesine 11.04.1969 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy