(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Dava, iş sözleşmesinin haksız bozulması sebebiyle ihbar ve kıdem tazminatı isteğine ilişkindir.
Davalı, davacının işyerinde çalışmadığını ve işyeri olan hamamda çalışan işçilerin kendisinden ücret almadıklarını ve müşteriden aldıkları bahşişle yetindiklerini ileri sürerek; davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, teamüle göre müşteriden aldığı bahşiş ile geçinen bir kimse olması gerekçesi ile davayı reddetmiştir.
Karar: Davacının, davalının hamamında bir süre çalıştığı sigorta kurumundan gelen yazıda bildirilmiştir. Ayrıca davacı 15 yıldır, davalının hamamında yıkayıcı olarak çalıştığını ve bu iddiasını tanıkla ispat edeceğini söylemiştir. Öte yandan belediyeden ve Hamamcılar Derneğinden gelen yazıda ise, müşterilerin tellaklara bahşiş vermek zorunda olmadıkları belirtilmiştir. Davacının şikayeti üzerine, işyerine gelen müfettişe davalı işveren, davacının işyerinde çalıştığını kabul etmiş fakat, iş sözleşmesinin haklı sebeple bozulduğunu bildirmiş ve buna ait tutanak düzenlenmiştir. Anılan tutanak dosyada mevcuttur. Böylece davacının işyerinde çalıştığı sabittir ve yıkayıcının müşterilerden aldığı bahşişle yetinmesi ve ayrıca işverenden ücret almaması kendisinin işçi sayılmamasını gerektirmez.
O halde, davacının, davalının işyerinde çalışan işçi olduğu kabul edilerek çalışma süresi hakkında ikame edilecek deliller toplanıp incelenmeli ve ayrıca iş sözleşmesinin haklı sebeple bozulup bozulmadığı araştırılmalı ve bu suretle varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Mahkemenin açıklandığı şekilde inceleme yapmadan sadece davacının müşterilerden bahşiş alan bir kimse olduğu sebebiyle davayı reddetmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan 15 lira temyiz harcının istenildiğinde ilgiliye geri verilmesine 25.09.1969 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy