(334 S. K. m. 42) (3008 S. K. m. 12)
Dava: Davacı, davalı sigortanın hastanesinde 20 liradan müstahdem olarak normal çalışma saatleri dışında da çalıştığını, bu çalışmaları karşılğında para almadığı gibi çalıştığı sürece de gündeliklerinin ödenmediğini ileri sürerek; fazla çalışmalarına karşılık 1030 lira ile gündeliklerine karşılık 2060 lira alacağı toplamı 3090 liranın davalıya ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar: Davacı ücretsiz ve deneme şeklinde çalışmayı kabul ettiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı Süleyman Daş
Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davanın konusu, hizmet sözleşmesinden doğan bir alacak isteğine ilişkindir. Mahkeme davacının bir deneme süresine tabi tutulmuş olması bakımından ücrete hak kazanmayacağı gerekçesiyle alacak isteğini reddeylemiştir. Buna karşı davacı mahkeme kararının yasaya ve usule aykırı olduğunu ileri sürmüştür. Gerçekten davacının, davalı Kuruma ait işyerinde 103 gün çalıştırılmış olduğu konusunda bir uyuşmazlık yoktur.
Ancak iş sözleşmesinin bir deneme süresine bağlı tutulmuş olması, insan emeğinin ücretsiz bırakılması vakıasına bir meşruiyet izafe edemez. Anayasanın 42/2 nci maddesi, "devletin, çalışma hayatının kararlılık içinde gelişmesi ve çalışanların insanca yaşaması için, sosyal, iktisadi ve mali tedbirlerle emek sahiplerini koruyup işsizliği önleyici tedbirler alacağı hakkında bir ilke koyduktan sonra angaryeyi formel olarak yasaklamıştır. O halde, çalışılan süre için hak kazınılan ücretin neden ibaret olduğu araştırılıp varılacak sonuç uyarınca bir karar alınması gerekli iken, ilamda yazılı sebep ve düşüncelerle davanın reddi yasaya aykırıdır.
Sonç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 23/10/1970 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy