(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı farkı, elbise ve ayakkabı bedeli ile yemek parasına ilişkin alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmekle dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: 1 - Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının tümü ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2 - Mahkeme hükmüne dayanak yapılan bilirkişi raporunda kıdem tazminatı farkı hesap edilirken hafta ve genel tatil ücretinden bir güne isabet eden menfaat de yevmiyeye ilave etmek suretiyle hesap yapmıştır. Raporda bu kalem menfaatin niteliği açıklanmamıştır. Çalışılmadan alınan hafta ve genel tatil ücreti veya bugünlerde yapılan çalışma karşılığı alınan ücret olabilir. Her iki halde de bu menfaatin kıdem tazminatı hesabına esas olacak yevmiyeye ilave edilmemesi gerekir. Zira; çalışmayan hafta ve genel tatil ücreti bir sosyal yardım niteliğinde değildir, ücrete dahildir, ücret içinde düşünülmesi gerekir. Çalışılarak hak edilen hafta ve genel tatil ücreti ise, devamlılık arzetmediği, arızi nitelikte olduğu için kıdem tazminatı hesabında nazara alınmaz.
Bu itibarla, her iki halde de bu kalemin kıdem tazminatı hesabına dahil edilmemesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte açıklanan sebepten davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy