(2822 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin parasının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Tarafların iddia ve müdafaalarına ve toplanan delillere ve mahkemenin takdirine göre, davacının temyiz itirazları ile davalının aşağıda 2 numaralı bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2- T. Sendikası ile davalı arasında akdedilen toplu sözleşmenin 79. maddesinde; sözleşmenin mali hükümleri 1.1.1969 tarihinde sona ermek üzere 21.1.1969 tarihinde imzalandığı tespit edilmiştir. bu toplu sözleşme, davalının İstanbul Bölgesi İşletme Müdürlüğü işyerini kapsamına almadığından 4.6.1969 tarihinde imza edilen protokolle bu işyerine de teşmil edilmiştir. Protokolün 1. maddesinde 21.1.1969 tarihli Toplu İş Sözleşmesinin 2. maddesinin (d) fıkrasına, bu protokolün yürürlüğe girdiği tarihten muteber olmak üzere, işverenin (İstanbul Bölgesi İşletme Müdürlüğü) de ithal edilmiştir. 2. maddesinde: İşbu protokol 1.6.1969 tarihinde yürürlüğe girer, denmesine göre, toplu sözleşme hükümleri ancak bu tarihten itibaren İstanbul Bölgesi İşletme Müdürlüğü işyerinde uygulanır.
Davalı, davacının işine olay tarihinde yürürlükte olan 931 sayılı iş Kanununun 13. maddesi (c) bendinin ikinci fıkrasındaki (İşveren işçinin ihbar önellerine ait ücretini peşin vermek suretiyle hizmet akdini feshedebilir) hükmüne dayanarak hizmet müddetine göre hesaplanan ihbar öneline ait ücretini 12.4.1969 tarihinde ödeyerek hizmet akdini feshetmiş ve davacının işyeri ile alakasını kesmiştir. Artık 13. maddenin (a) bendindeki müddetler mevzubahis olamaz. Bu itibarla davacı toplu sözleşme hükümlerinden istifade edemez. İddia ettiği alacakların hesabında toplu sözleşmenin getirdiği hakların nazara alınmaması gerekir. Bu hususlar nazara alınmadan davacının toplu sözleşmeden istifade ettirilmesi yolsuzdur.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün 2. bentte yazılı sebepten davalı yararına BOZULMASINA ve davalı yararına takdir edilen 1.000 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükseltilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde ilgiliye iadesine 19.11.1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy