(6772 S. K. m. 1, 4) (1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, ek ödemeden doğan alacağın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı, 6772 sayılı Kanuna dayanarak ilave tediye talebinde bulunmuştur.
Davalı cevabında, davacının memur olduğunu, işçi olmadığını, binaenaleyh bu kanundan istifade edemeyeceğini savunmuştur.
Gerçekten; 6772 sayılı Kanunun öngördüğü ilave tediyeden ancak işçi niteliğinde bulunan kimseler istifade edebilir.
Davacının, 657 sayılı Kanunu tadil eden 1327 sayılı Kanun gereğince intibakı yapılmak suretile memur olduğu ileri sürülmüştür.
1- Dosyada buna dair yazılı belge de vardır. İstek tarihi itibarile ve intibaktan önce işçi niteliğinde olan kimse varsa, 6772 sayılı Kanunun 1 ve sonraki maddelerinden istifade edebilir. Ancak memur olduğu devre için bu Kanundan istifade edemez. Mahkemenin bu ciheti araştırmaması yanlıştır.
2- Davacının çalıştığı müessesenin 6772 sayılı Kanunun 1. maddesinde yazılı müesseselerden olup olmadığı gereği gibi araştırılmadan bu Kanunun 4. maddesinden istifade ettirilmesi de doğru değildir.
3- Bilirkişi işlemiş faizleri müddeabihe ilave etmiştir. Mahkeme ilamında ayrıca dava tarihinden % 5 faiz yürütmek suretile faize faiz yürütmüştür. Bu bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebeplerle davalı yararına BOZULMASINA, ve temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.12.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy