(1086 S. K. m. 221, 375, 385)
Dava: Davacı, toplu iş sözleşmelerine göre verilmeyen pozisyon farklarını ve bu farkların ikramiye, tatil ve fazla mesai paralarına olan in'ikasları ile çocuk, elbise paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 435. maddesi uyarınca duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına kararv erildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, toplu iş sözleşmelerine göre verilmeyen pozisyon farklarını ve bu farkalrın, ikramiye, tatil ve fazla mesai paralarına olan in'ikasları ile çocuk, elbise paralarını istemiştir.
Mahkeme; davayı kabul ile istekleri hüküm altına almış, rdavalı; davacının geçici (muvakkat) işçi olduğunu, pozisyon farkalrından ve toplu iş sözleşmelerine göre de çocuk ve elbise paralarından yararlanamıyacağını savunarak hükmü temyiz etmiştir.
1 - Gerçekten; celbedilen şahsi sicil dosyasına göre; davacı, 30 ar günlük sözleşmelerle muvakkat müddetli işçi sıfatiyle ve açık kadro bulunduğu takdirde yönetmelik ve toplu iş sözleşmesi esaslarına göre yaplıcak sınavlarda muvaffak olma halinde kendisine kadro verileceği, aksi takdirde kadro talep edemeyeceği kaydı ile işe alındığı ve 1970 yılı 12. ayı ile müteakip aylarda yapılan iş akitlerinde de toplu iş sözleşmesinin 21.22,26,28 ve 48. maddelerinde tanınan haklardan başka bir hak verilmeyeceği yazılıdır.
Davacının, pozisyon farklarına ait istekleri için toplu iş sözleşmelerinin 5. faslında 53/55 ve müteakip maddelerinde (işçi değerlendirme fişinde, ahlak ve dürüstlük bakımından iyi not almak kaydı ile yeterli puan alması, derece terfi imtihanlarında başarı göstermesi, yılda iki defa açılan imtihanlara girmek için başvurması, imtihana girmesi için amirinin muvafakat göstermesi, imtihan kurulları tarafından yapılan yazılı ve sözlü imtihanlarda, gerekli bulunduğu pozisyonda bir üst derecenin var olması şartları ile derece yükseltilmesi yapılabileceği) gibi hükümler vardır.
Mahkemenin; iddiaya dayanak yapılan toplu iş sözleşmelerinin bu hükümlerine değinmeden bilirkişi raporuna göre pozisyon farklarına ve in'ikaslarına hükmetmiş olması iddia ve savunma kurallariyle, usul hükümlerine aykırıdır.
2 - Davacı yine toplu iş sözleşmelerine dayanarak çocuk parası ile elbise bedelleri istemiştir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise, sadece İş Kanununun 11. maddesinden söz edilerek bu paraların hesabı yapılmış ve gerekçeli karadda da iddianın dayanaklarından ve savunmadan söz edilmeyerek rapordaki paraların tahsiline karar erilmiştir.
O halde; ferdi sözleşmelerle toplu iş sözleşmelerine göre anılan paraların ödenip ödenmeyeceği araştırılıp tartışılmadan karar verilmiş olması da doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy