(1475 S. K. m. 26, 33, 49)
Dava: Davacı, ücret farkı, ek ödeme ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatlarınca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Gerçekten, davacı özel işine engel olmamak kaydiyle ayda bir defa rasat yapmayı ve karşılığında 5 Türk lirası almayı teklif ederek rasat işine talip olduğu ve bu şartlara göre idare tarafından istihdam edildiği ve davacıya rasat alma ve raporlarını düzenleme görevlerinin yaptırıldığı ve bunun karşılığında da belli bir paranın verildiği anlaşılmaktadır.
Davacı, ödenen paranın asgari ücretin altında olduğunu ve ilave tediye ile yıllık ücretli izin paralarının da ödenmediğini iddia ederek isteklerinin hüküm altına alınmasını dava eylemiştir.
Asgari ücret, günlük çalışmaların o günkü geçen endekslerine göre belirlenen günlük kazancı hedef tutar. Dosyada mevcut anlaşmada ve toplanan delillere göre, davacı günlük çalışmasının tamamını anılan göreve ve davalı idareye hasr ve tahsis etmiş değildir. Özel çalışmalarından sağladığı maddi olanaklar yanında yaptığı göreve göre bir bedel almış olması ile asgari ücret yönetmeliğinden yararlanamaz. Öte yandan, ücretli izin ve ilave tediyelerin kimlere verileceği yasalarda belirlidir. Davacının yukarıda açıklanan dilekçesine ve idare ile yapılmış olan anlaşmasına göre ilave tediye ve ücretli izin paralarından da yararlanamaz.
O halde; temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 05.05.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy