(2822 S. K. m. 6)
Dava: Davacı, taşıt ücreti ve ayakkabı bedelinden doğan alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438. maddesi uyarınca duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Dava, toplu iş sözleşmesine göre, taşıt ücreti ve ayakkabı bedelinden alacak istemine ilişkindir.
Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme, talep edilen alacağın tahsiline karar vermiştir.
1- Gerçekten, 1.10.1970 - 1.10.1972 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinin 47. maddesinde üyelerin taşınması başlığı altında "bu konuda işyerindeki uygulama aynen devam eder. İşveren üyeleri kendi taşıtları ile taşımıyorsa, en geç 1. Ekim 1971 tarihine kadar işçilerini taşımakta olan işyerlerindeki uygulamayı yapacaktır". hükmü yer almıştır. Mahkeme, davacının evinin bulunduğu yerden işyerine kadar gidip gelmesi için, gerekli yol masraflarının tümüne hükmetmiştir. davalı vekili taşımanın birtakım şartlara bağlı tutulduğunu, örneğin; demiryolu veya belirli tarifeli belediye otobüslerinin güzergahında bulunan işyerleri için taşıma zorunluluğu olmadığını, işyerine yakın yerlerde ikamet edenlerin taşınmadığının güzergahtan uzak oturanların önceden tespit edilen merkezi bir mahalden topluca taşındıklarını savunmaktadır.
Toplu sözleşmede; taşıma hususunda işyerindeki uygulama aynen devam eder denildiğine göre, mahkemece yapılacak iş, yerinde veya benzer işyerlerinde evvelce yapılan uygulamanın ne şekilde olduğunu tespit etmek ve tespit olunacak uygulamaya göre hesaplanan taşıt parasına hükmetmektir.
2- 1.10.1970 - 1.10.1972 tarihli toplu iş sözleşmesinin 45. maddesinde sendika üyesi işçilere her yıl bir çift beykoz ayakkabısı verileceği yazılıdır. Ancak, 1.10.1972 - 1.10.1974 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin bununla ilgili 46. maddesinde beykoz ayakkabısı verileceği madde metninden çıkarılmıştır. tarafların karşılıklı rızası ile ayakkabı verilmesine ilişkin toplu sözleşme hükmü madde metninden çıkarıldığına göre, bu devreye ilişkin ayakkabı talebinin reddi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda 1 ve 2 numaralı bentlerde gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye geri verilmesine 5.5.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy